ฉันคือ…นกหลงฟ้า

  ฉันคือนกหลงฟ้า….
โบกบินมาจากดินแดนอันแสนไกล
โลกนี้…ช่างกว้างใหญ่
จะบินไปทางใดไม่รู้เลย
  เหนื่อย…ก็พักนอน
เร่ร่อน…ร้างคอนอาศัย
ตะวันพรุ่ง…รุ่งเมื่อใด
เดินทางต่อไป…เพียงลำพัง
  เจ้านกเอย…มาหลงฟ้า
จะกลับป่า…ทางไหน
คงต้องร้าง…อ้างว้าง..อีกต่อไป
จะเริ่มต้นชีวิตใหม่คงไม่ทัน…
ข้อความนี้ถูกเขียนใน วรรคทองที่ต้องใจ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ ฉันคือ…นกหลงฟ้า

  1. nantiya พูดว่า:

    โอ้เจ้านกน้อยเอยอย่าเลย…อย่าเรียกร้อง…หาของไม่จีรังหยุดดู…หัวใจของตัวเองมั่งบางครั้งอาจจะพบสิ่งที่ดีท้อแท้…ทำไมกันน่ะน้องเหนื่อยอ่อน…นอนพักสักนิดซิบางทีตื่นขึ้นอีกที…อาจรู้จักชีวีมากว่าเดิม…เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ทุกวันเพียงตั้งมั่นด้วย"สติ"และริเริ่ม…เดินอีกก้าว…ด้วยจุดหมายที่ดีกว่าเดิมไม่ต้องเริ่ม…ไขว้คว้าหาบุคคลทุกสิ่งเปลี่ยแปลง…ทุกแห่งเปลี่ยนที่มันมีเวลา…อย่าไปสนขอเพียง"ตนเป็นที่พึ่งของตน"ก็พ้นทุกข์ได้…เพราะใจตัว

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s